حسين مورخ 943 ديده مىشود « 1 » و بدون ترديد جز نور اللّه بن محمد شاه بن مبارز الدين مانده حسينى مرعشى دانشمند و عارف ، شاگرد سيد محمد نوربخش و شمس الدين محمد لاهيجى شارح گلشن راز و قوام الدين كربالى ، در گذشتهء 925 و نگارندهء آثار متعدد در تفسير و عرفان و هيأت و اسطرلاب « 2 » است كه در هنگام فتح شوشتر به دست شاه اسماعيل سالخورده و ناتوان بوده و توانايى حضور در مراسم استقبال او را نداشته است « 3 » هرچند در مقدمهء احقاق الحق « 4 » بلكه در رياض العلماء « 5 » نيز آن دو را يكى پنداشته‌اند . در بخش اول گذشت كه شاه طهماسب در نظر داشت سيد زين العابدين مرعشى متولى آستانهء شاهزاده حسين را به ايلچىگرى به دربار عثمانى بفرستد « 6 » و شاه عباس نيز درويش بيك از سادات مرعشى قزوين را در سال 1020 به رسالت به همان جانب « 7 » و در 1023 نزد نظام شاه به دكن « 8 » فرستاد . * * *

--> شيعه ، حرف نون ( نور اللّه بن محمد شاه . . ) . جهان‌آرا ، قاضى احمد غفارى قزوينى : 273 . ( 1 ) . سند شمارهء 9 اين مجموعه . ( 2 ) . مجالس المؤمنين قاضى نور اللّه شوشترى نواده‌اش / فردوس علاء الملك حسينى شوشترى : 16 - 21 / رياض العلماء ، مجلد 5 شيعه ، حرف نون / ذريعه 13 : 309 منزوى 1 : 230 - 231 . ( 3 ) . فردوس : 18 . ( 4 ) . صفحهء 109 . ( 5 ) . مجلد 5 شيعه ، حرف نون ، عنوان نور اللّه بن محمد شاه . ( 6 ) . تذكرهء شاه طهماسب : 13 . ( 7 ) . عالم‌آرا 2 : 849 . ( 8 ) . همان مأخذ 2 : 866 و 951 .